Lazy Love and Loserness

Deze blog.
Mijn inspiratie.
Mijn kat.

Dit heeft een naam. Dit heet "druk bezig zijn met een verslag van aardrijkskunde in een computerlokaal zonder toezicht met een heel kut toetsenbord.". Welkom in mijn doorsnee aardrijkskunde les.
Maar daar ging deze post niet over, het ging over Français.

God ik heb geen zin om over Frans te bloggen. Even kort samengevat; We maken "huiswerk", komen recept voor taart in werkboek tegen en maken taart voor cijfer. Daarna eten. Op, einde, finito.

Dat was de Franse les in twintig woorden. Nu ga ik de opdracht van Yasmine doen en- We werden uit het lokaal gezet. Stomme tweedefase leerlingen met hun stomme hipsterpauzes ook altijd. Hoe dan ook, ik ga toch maar niet de opdracht "wat als..." doen. Daar heb ik geen zin in. Maar ik ga wel vertellen hoe ik de komende tijd ga bloggen. Ik dacht namelijk dat het wel leuk was als jullie een beetje wisten hoe mijn huis eruit ziet. Daarom ga ik de komende tijd alle kamers in mijn huis bij langs en vertel ik er wat over enzo.

Ondertussen is er alweer een dag voorbij. (Even voor de mensen die het niet meer snappen: Ik begon eergisteren aan deze post in het computerlokaal op school. Daarna ging ik thuis verder. Ik was nog niet klaar en ga nu, elf juni tweeduizend elf, verder.)

Ik ga zeilen. Mijn vader en broertje zijn gisteren al vertrokken. Ik ben samen met mijn moeder gebleven, omdat onze kat net geopereerd was en we even moesten kijken hoe hij het zou doen zonder pijnstilling.
Het goede nieuws, hij is bijgekomen uit de narcose. (omdat hij achttien is, was dat nog wel even spannend.)
Het slechte nieuws, hij heeft een tumor achterin zijn keel en zal niet heel lang meer leven.

Maar goed, de kamerrrpost komt eraan. Maar pas als ik terug ben.

Adios.