Lazy Love and Loserness

Ik voel me zo stiekem. Ik blog nu al voor de derde keer vandaag, terwijl iedereen denkt dat ik ermee gestopt ben. Ik ben dol op dat gevoel. Over stiekem gesproken, ik denk dat ik nog even een heerlijk kaneelsnoepje ga nemen. Ik kan het vragen, maar het is veel leuker om gewoon door huis te sluipen (ookal is er niemand thuis) en als een soort spionnenninja heel (on)opvallend een snoepje proberen te pakken zonder geluid te maken.

Is het raar dat nu ik een nieuwe blog heb, ik spontaan meer ga bloggen? Misschien komt het toch wel door het feit dat ik weet dat niemand het leest en dat ik hier vanalles op kan zetten met een minimale kans op ongelukken. Zoals de echte naam van geitenjongen bijvoorbeeld. Dat zou ik in principe zo kunnen doen.
Maar ik doe niet aan principe en dus schrijf ik zijn naam (nog) niet. Want je weet maar nooit, misschien, heel misschien heeft hij ook een blog, klikt hij op dat leuke knopje bovenin genaamd "Volgende blog>>", komt hij hierop uit en leest dit. Hij zal van de letters uit "Marloes Tijmlaan" "Marjolein Talsma" kunnen halen en ik ben de klos. Of het haasje. Of de geit. Ik houd van geiten. Ja, geiten zijn leuk.

Ik denk dat ik maar even iets ga bedenken voor dat stukje over mij. Het is nu namelijk zo rampzalig slecht dat ik waarschijnlijk ga kotsen als ik het nog één keer lees.
Nou, dat zal natuurlijk ook wel weer meevallen, doe niet zo overdreven.
Maar het slaat wel behoorlijk nergens op, dat moet je toegeven.
Het is inderdaad behoorlijk slecht ja.
Nou dan?
Dan maak je er toch gewoon iets beters van en dan hoef je ook geen aandacht te vragen door te zeggen dat je moet kotsen.

Nee, dat was absoluut geen gesprek met mezelf. Hoe kom je erbij? Ík, een gesprek met mezelf voeren? Kom op zeg, zo gestoord ben ik nu ook weer niet. Dat valt reuze mee.

En het allerbeste moet nog komen, ik hoef me totaal niet druk te maken over het zinnigheidsgehalte van mijn posts omdat er toch niemand is die ze leest. Ja, dat was het opgeven van die tien volgers wel waard.
(En dat meen ik serieus. Ik vind dit veel rustiger werken...)