Lazy Love and Loserness

Volgens mij ben ik een tikkeltje verwend. Ik bedoel, ik heb/had een blog met een stuk of tien volgers en ik geef het op omdat "ik even rustig wil kunnen bloggen zonder alle aandacht". Ik wil wedden dat er een miljoen, nee een miljard, nee een stuk of tien mensen zijn die dolgraag met mij van hoeveelheid volgers zouden willen ruilen.
Maar nee, mevrouw wilde rust. Nou, die heb ik. Het is haast raar om geen reacties te krijgen. Maar nee, ik zou het niet terug willen draaien.
Hoewel ik waarschijnlijk wel het verwijderen van mijn blog ongedaan maak, er een afscheidspost oppleur en vervolgens, als ik weet dat iedereen het gelezen heeft, verwijder ik hem alsnog.
Maar zelfs dat weet ik niet zeker. Ik ben bang dat ik dan de verleiding niet zou kunnen weerstaan om hem toch te houden. Maar, als ik het doe, maak ik na die ene post over het definitief stoppen nog een bericht met daarin uitgelegd wie Geitenjongen was.
Die zal niet te lezen zijn, omdat ik hem daarna verwijder.

Wat ben ik toch dol op het feit dat niemand het leest en het dus ook niet uitmaakt dat het complete onzin is.

Dank u zeer voor het niet lezen van mijn blog.