Lazy Love and Loserness

Yasmine, het is onhaalbaar om eten op te sturen naar andere, armere landen.
Ten eerste, het eten zal zeer spoedig bederven. En "er een beetje zuur overheen flikkeren", zoals jij zei, maakt de smaak en de voedingswaarde er echt niet beter op.
Ten tweede, zelfs al zou het helpen, dan nog was het nutteloos. (snap je de tegenstrijdigheid van de vorige zin?) Je kunt die mensen niet eeuwig van voedsel voorzien, ze moeten het uiteindelijk zelf ook kunnen verbouwen. Ook hierbij is voedsel dus maar een zeer tijdelijke oplossing.

En het klinkt misschien hard, maar het is ook de natuur dat mensen doodgaan. Als je zwak en ziek bent, sterf je. Zo blijven de gezondere en meer aangepaste mensen over. Dat is belangrijk voor de gezonde voortplanting van ons ras.
Kijk bijvoorbeeld naar al die arme doorgefokte raskatten. Mensen betalen honderden euro's voor die beesten. (serieus, ik ken een kat van ruim zevenhonderd euro) Vervolgens mogen ze niet naar buiten, want dan worden ze misschien ziek. Of iemand neemt ze mee. Je moet je handen wassen voordat je ze aait, want ze hebben totaal geen weerstand. Wat heb je dan nog over? Een kat waar je alleen naar mag kijken. Joepie, daar word je blij van zeg.
Maar waarom worden ze ziek? Omdat we al die arme dieren maar boven op elkaar flikkeren, zonder een beetje naar de gezondheid van die arme beestjes te kijken. Dat lijkt me pas een ongelukkig bestaan. Om je mooie vacht maar gedwongen worden tot seks. En vervolgens, als je ene vrouwtje bent, bevalling, na bevalling doorstaan.

Oh, shit, ik ben een beetje afgedwaald, zo te zien. Ik ging namelijk eigenlijk zeggen dat het helemaal niet slecht is als er af en toe eens iemand dood gaat. Tuurlijk, het is extreem rot voor die familie. Maar het is wel de natuur.
Toen vroeg er laatst iemand aan mij: "Dus jij zou het niet erg vinden als bijvoorbeeld je broertje dood ging aan zoiets simpels als een blaasontsteking?"... Natuurlijk zou ik dat erg vinden, maar het hoort erbij. Uiteindelijk gaat iedereen doo-Oh, fuck, nu dwaal ik weer af.

Waar ik eigenlijk op doel, is dat het zinloos is om bij iedereen die zijn appel niet helemaal opeet, of de korstjes van zijn brood laat liggen (maar wie doet dat nu, het korstje is het lekkerste gedeelte van het hele brood) een enorme preek te houden over al die arme kindertjes in Afrika.
Als je het echt zo erg vind, neem dan eens een keer brood mee naar school, eet het op en geef vervolgens het geld dat je normaal gesproken aan al die zakjes M&M's uitgeeft, aan een goed doel. Als je daar nu gelukkiger van wordt.
(Niet dat dat nu veel helpt. Weinig van het gedoneerde geld, komt ook daadwerkelijk bij het doel aan. Het verdwijnt allemaal in de zakken van zakelui, etc...)

Mijn punt, ik heb lekker een beter standpunt dan jij. Nanananana. Lekker puh.

Sorry, eigenlijk wilde ik gewoon zeggen dat je (alweer) ongelijk had. Maar je wilde weer eens niet luisteren. Je moest meteen weer door de argumenten van je "tegenstanders" heenschreeuwen omdat je weigerde te luisteren. Als wij onze aandacht vervolgens verliezen, ga je weer negatieve posts schrijven waarbij niemand überhaupt zin heeft om het te lezen. Met dank aan de vele negatieve reacties, verwijder je het maar.

Goed, hierbij hoop ik dat ik mijn punt duidelijk gemaakt heb. Kaas is lekkerder dan bloemkool.

Einde.

Ik heb geen zin om te bloggen. Ik zou eigenlijk iets met "wat als..." moeten doen, maar ik kan me er gewoon niet toe zetten. Misschien later.

De volgende opdracht voor Yasmine is: "Schrijf een post met als titel: "Dat zou je toch zo op wikipedia zetten".".

Ook maar alvast de volgende opdracht. Eigenlijk is het een twee in één opdracht.

Schrijf iets, maar dwaal enorm af. Zorg ervoor dat het in niets lijkt op het oorspronkelijke onderwerp. En reageer op minimaal twee blogs waarvan je de persoon erachter niet persoonlijk kent. (In dit geval is kennen gelijk aan ooit in levende lijve gezien en mee gesproken)

Ik ben inspiratieloos. Ik ga een verhaal/script schrijven. En deze keer echt.

Adios.

Dit is een stiekeme link naar de (of is het het?) blog van Yasmine.

Laten we eerlijk zijn, Yasmine, je kan niet bloggen. Echt niet. Maar daar gaat verandering in komen. Ik ben namelijk zo extreem attent geweest om de zware taak op mij te nemen en het haar te leren. Ik weet niet of het überhaupt mogelijk is om te leren bloggen. En ik weet ook niet of het wel zo verstandig is om het van mij te leren... Maar dat maakt niet uit bitch (KIJK DE VOICE OVERS VAN LOTR), want volgens Oris Ïvereem valt elke vaardigheid te leren door er veel mee te oefenen of het alleen maar te observeren.

Goed, terug naar het eigenlijke onderwerp, Yasmini (nee, dat is geen vertyping).

Yasmine krijgt van mij telkens onderwerpen of titels om over te bloggen. Nu is het de bedoeling dat men reageert en EERLIJK vertelt wat er van gevonden wordt. Zo proberen we haar allemaal verder te helpen en blablabla, sentimenteel gezeik. Laten we dat even netjes links passeren. (rechts inhalen is bij de wet niet toegestaan)

Goed, ik doe ook mee en blog dus over dezelfde onderwerpen als zij. Ik vind het best als jullie hetzelfde ook doen.

De eerste opdracht was: "Blog met het onderwerp "wat als...". En dan een beetje met fantasie. Dus niet: Als ik later dierenarts word, ben ik gelukkig. Einde".

Het mag ook in het verleden. Sterker nog, dat is eigenlijk de bedoeling. Hoe dan ook, FANTASIE.

Verder wilde ik nog heel veel vertellen. Over mijn nieuwe layout die nog driemiljoen keer gaat veranderen omdat ik artisteer heb en ik er niet tevreden mee ben. En het is gewoon leuk om allerlei layouts in elkaar te flanselen.
Je leest het goed, wilde. Ondertussen heb ik al geen zin meer.

Ajuus.
Odias. (soort van adios)
arrivirdertjsie.