woensdag 15 juni 2011
Over discussies gesproken.
19:31 | 
Gepost door
Marjolein |
Yasmine, het is onhaalbaar om eten op te sturen naar andere, armere landen.
Ten eerste, het eten zal zeer spoedig bederven. En "er een beetje zuur overheen flikkeren", zoals jij zei, maakt de smaak en de voedingswaarde er echt niet beter op.
Ten tweede, zelfs al zou het helpen, dan nog was het nutteloos. (snap je de tegenstrijdigheid van de vorige zin?) Je kunt die mensen niet eeuwig van voedsel voorzien, ze moeten het uiteindelijk zelf ook kunnen verbouwen. Ook hierbij is voedsel dus maar een zeer tijdelijke oplossing.
En het klinkt misschien hard, maar het is ook de natuur dat mensen doodgaan. Als je zwak en ziek bent, sterf je. Zo blijven de gezondere en meer aangepaste mensen over. Dat is belangrijk voor de gezonde voortplanting van ons ras.
Kijk bijvoorbeeld naar al die arme doorgefokte raskatten. Mensen betalen honderden euro's voor die beesten. (serieus, ik ken een kat van ruim zevenhonderd euro) Vervolgens mogen ze niet naar buiten, want dan worden ze misschien ziek. Of iemand neemt ze mee. Je moet je handen wassen voordat je ze aait, want ze hebben totaal geen weerstand. Wat heb je dan nog over? Een kat waar je alleen naar mag kijken. Joepie, daar word je blij van zeg.
Maar waarom worden ze ziek? Omdat we al die arme dieren maar boven op elkaar flikkeren, zonder een beetje naar de gezondheid van die arme beestjes te kijken. Dat lijkt me pas een ongelukkig bestaan. Om je mooie vacht maar gedwongen worden tot seks. En vervolgens, als je ene vrouwtje bent, bevalling, na bevalling doorstaan.
Oh, shit, ik ben een beetje afgedwaald, zo te zien. Ik ging namelijk eigenlijk zeggen dat het helemaal niet slecht is als er af en toe eens iemand dood gaat. Tuurlijk, het is extreem rot voor die familie. Maar het is wel de natuur.
Toen vroeg er laatst iemand aan mij: "Dus jij zou het niet erg vinden als bijvoorbeeld je broertje dood ging aan zoiets simpels als een blaasontsteking?"... Natuurlijk zou ik dat erg vinden, maar het hoort erbij. Uiteindelijk gaat iedereen doo-Oh, fuck, nu dwaal ik weer af.
Waar ik eigenlijk op doel, is dat het zinloos is om bij iedereen die zijn appel niet helemaal opeet, of de korstjes van zijn brood laat liggen (maar wie doet dat nu, het korstje is het lekkerste gedeelte van het hele brood) een enorme preek te houden over al die arme kindertjes in Afrika.
Als je het echt zo erg vind, neem dan eens een keer brood mee naar school, eet het op en geef vervolgens het geld dat je normaal gesproken aan al die zakjes M&M's uitgeeft, aan een goed doel. Als je daar nu gelukkiger van wordt.
(Niet dat dat nu veel helpt. Weinig van het gedoneerde geld, komt ook daadwerkelijk bij het doel aan. Het verdwijnt allemaal in de zakken van zakelui, etc...)
Mijn punt, ik heb lekker een beter standpunt dan jij. Nanananana. Lekker puh.
Sorry, eigenlijk wilde ik gewoon zeggen dat je (alweer) ongelijk had. Maar je wilde weer eens niet luisteren. Je moest meteen weer door de argumenten van je "tegenstanders" heenschreeuwen omdat je weigerde te luisteren. Als wij onze aandacht vervolgens verliezen, ga je weer negatieve posts schrijven waarbij niemand überhaupt zin heeft om het te lezen. Met dank aan de vele negatieve reacties, verwijder je het maar.
Goed, hierbij hoop ik dat ik mijn punt duidelijk gemaakt heb. Kaas is lekkerder dan bloemkool.
Einde.
Ten eerste, het eten zal zeer spoedig bederven. En "er een beetje zuur overheen flikkeren", zoals jij zei, maakt de smaak en de voedingswaarde er echt niet beter op.
Ten tweede, zelfs al zou het helpen, dan nog was het nutteloos. (snap je de tegenstrijdigheid van de vorige zin?) Je kunt die mensen niet eeuwig van voedsel voorzien, ze moeten het uiteindelijk zelf ook kunnen verbouwen. Ook hierbij is voedsel dus maar een zeer tijdelijke oplossing.
En het klinkt misschien hard, maar het is ook de natuur dat mensen doodgaan. Als je zwak en ziek bent, sterf je. Zo blijven de gezondere en meer aangepaste mensen over. Dat is belangrijk voor de gezonde voortplanting van ons ras.
Kijk bijvoorbeeld naar al die arme doorgefokte raskatten. Mensen betalen honderden euro's voor die beesten. (serieus, ik ken een kat van ruim zevenhonderd euro) Vervolgens mogen ze niet naar buiten, want dan worden ze misschien ziek. Of iemand neemt ze mee. Je moet je handen wassen voordat je ze aait, want ze hebben totaal geen weerstand. Wat heb je dan nog over? Een kat waar je alleen naar mag kijken. Joepie, daar word je blij van zeg.
Maar waarom worden ze ziek? Omdat we al die arme dieren maar boven op elkaar flikkeren, zonder een beetje naar de gezondheid van die arme beestjes te kijken. Dat lijkt me pas een ongelukkig bestaan. Om je mooie vacht maar gedwongen worden tot seks. En vervolgens, als je ene vrouwtje bent, bevalling, na bevalling doorstaan.
Oh, shit, ik ben een beetje afgedwaald, zo te zien. Ik ging namelijk eigenlijk zeggen dat het helemaal niet slecht is als er af en toe eens iemand dood gaat. Tuurlijk, het is extreem rot voor die familie. Maar het is wel de natuur.
Toen vroeg er laatst iemand aan mij: "Dus jij zou het niet erg vinden als bijvoorbeeld je broertje dood ging aan zoiets simpels als een blaasontsteking?"... Natuurlijk zou ik dat erg vinden, maar het hoort erbij. Uiteindelijk gaat iedereen doo-Oh, fuck, nu dwaal ik weer af.
Waar ik eigenlijk op doel, is dat het zinloos is om bij iedereen die zijn appel niet helemaal opeet, of de korstjes van zijn brood laat liggen (maar wie doet dat nu, het korstje is het lekkerste gedeelte van het hele brood) een enorme preek te houden over al die arme kindertjes in Afrika.
Als je het echt zo erg vind, neem dan eens een keer brood mee naar school, eet het op en geef vervolgens het geld dat je normaal gesproken aan al die zakjes M&M's uitgeeft, aan een goed doel. Als je daar nu gelukkiger van wordt.
(Niet dat dat nu veel helpt. Weinig van het gedoneerde geld, komt ook daadwerkelijk bij het doel aan. Het verdwijnt allemaal in de zakken van zakelui, etc...)
Mijn punt, ik heb lekker een beter standpunt dan jij. Nanananana. Lekker puh.
Sorry, eigenlijk wilde ik gewoon zeggen dat je (alweer) ongelijk had. Maar je wilde weer eens niet luisteren. Je moest meteen weer door de argumenten van je "tegenstanders" heenschreeuwen omdat je weigerde te luisteren. Als wij onze aandacht vervolgens verliezen, ga je weer negatieve posts schrijven waarbij niemand überhaupt zin heeft om het te lezen. Met dank aan de vele negatieve reacties, verwijder je het maar.
Goed, hierbij hoop ik dat ik mijn punt duidelijk gemaakt heb. Kaas is lekkerder dan bloemkool.
Einde.
Uilenballen
zaterdag 11 juni 2011
Lalala, taartfestijn avec Frans.
Dit heeft een naam. Dit heet "druk bezig zijn met een verslag van aardrijkskunde in een computerlokaal zonder toezicht met een heel kut toetsenbord.". Welkom in mijn doorsnee aardrijkskunde les.
Maar daar ging deze post niet over, het ging over Français.
God ik heb geen zin om over Frans te bloggen. Even kort samengevat; We maken "huiswerk", komen recept voor taart in werkboek tegen en maken taart voor cijfer. Daarna eten. Op, einde, finito.
Dat was de Franse les in twintig woorden. Nu ga ik de opdracht van Yasmine doen en- We werden uit het lokaal gezet. Stomme tweedefase leerlingen met hun stomme hipsterpauzes ook altijd. Hoe dan ook, ik ga toch maar niet de opdracht "wat als..." doen. Daar heb ik geen zin in. Maar ik ga wel vertellen hoe ik de komende tijd ga bloggen. Ik dacht namelijk dat het wel leuk was als jullie een beetje wisten hoe mijn huis eruit ziet. Daarom ga ik de komende tijd alle kamers in mijn huis bij langs en vertel ik er wat over enzo.
Ondertussen is er alweer een dag voorbij. (Even voor de mensen die het niet meer snappen: Ik begon eergisteren aan deze post in het computerlokaal op school. Daarna ging ik thuis verder. Ik was nog niet klaar en ga nu, elf juni tweeduizend elf, verder.)
Ik ga zeilen. Mijn vader en broertje zijn gisteren al vertrokken. Ik ben samen met mijn moeder gebleven, omdat onze kat net geopereerd was en we even moesten kijken hoe hij het zou doen zonder pijnstilling.
Het goede nieuws, hij is bijgekomen uit de narcose. (omdat hij achttien is, was dat nog wel even spannend.)
Het slechte nieuws, hij heeft een tumor achterin zijn keel en zal niet heel lang meer leven.
Maar goed, de kamerrrpost komt eraan. Maar pas als ik terug ben.
Adios.
Maar daar ging deze post niet over, het ging over Français.
God ik heb geen zin om over Frans te bloggen. Even kort samengevat; We maken "huiswerk", komen recept voor taart in werkboek tegen en maken taart voor cijfer. Daarna eten. Op, einde, finito.
Dat was de Franse les in twintig woorden. Nu ga ik de opdracht van Yasmine doen en- We werden uit het lokaal gezet. Stomme tweedefase leerlingen met hun stomme hipsterpauzes ook altijd. Hoe dan ook, ik ga toch maar niet de opdracht "wat als..." doen. Daar heb ik geen zin in. Maar ik ga wel vertellen hoe ik de komende tijd ga bloggen. Ik dacht namelijk dat het wel leuk was als jullie een beetje wisten hoe mijn huis eruit ziet. Daarom ga ik de komende tijd alle kamers in mijn huis bij langs en vertel ik er wat over enzo.
Ondertussen is er alweer een dag voorbij. (Even voor de mensen die het niet meer snappen: Ik begon eergisteren aan deze post in het computerlokaal op school. Daarna ging ik thuis verder. Ik was nog niet klaar en ga nu, elf juni tweeduizend elf, verder.)
Ik ga zeilen. Mijn vader en broertje zijn gisteren al vertrokken. Ik ben samen met mijn moeder gebleven, omdat onze kat net geopereerd was en we even moesten kijken hoe hij het zou doen zonder pijnstilling.
Het goede nieuws, hij is bijgekomen uit de narcose. (omdat hij achttien is, was dat nog wel even spannend.)
Het slechte nieuws, hij heeft een tumor achterin zijn keel en zal niet heel lang meer leven.
Maar goed, de kamerrrpost komt eraan. Maar pas als ik terug ben.
Adios.
woensdag 8 juni 2011
Goed...
Ik heb geen zin om te bloggen. Ik zou eigenlijk iets met "wat als..." moeten doen, maar ik kan me er gewoon niet toe zetten. Misschien later.
De volgende opdracht voor Yasmine is: "Schrijf een post met als titel: "Dat zou je toch zo op wikipedia zetten".".
Ook maar alvast de volgende opdracht. Eigenlijk is het een twee in één opdracht.
Schrijf iets, maar dwaal enorm af. Zorg ervoor dat het in niets lijkt op het oorspronkelijke onderwerp. En reageer op minimaal twee blogs waarvan je de persoon erachter niet persoonlijk kent. (In dit geval is kennen gelijk aan ooit in levende lijve gezien en mee gesproken)
Ik ben inspiratieloos. Ik ga een verhaal/script schrijven. En deze keer echt.
Adios.
De volgende opdracht voor Yasmine is: "Schrijf een post met als titel: "Dat zou je toch zo op wikipedia zetten".".
Ook maar alvast de volgende opdracht. Eigenlijk is het een twee in één opdracht.
Schrijf iets, maar dwaal enorm af. Zorg ervoor dat het in niets lijkt op het oorspronkelijke onderwerp. En reageer op minimaal twee blogs waarvan je de persoon erachter niet persoonlijk kent. (In dit geval is kennen gelijk aan ooit in levende lijve gezien en mee gesproken)
Ik ben inspiratieloos. Ik ga een verhaal/script schrijven. En deze keer echt.
Adios.
maandag 6 juni 2011
Dit is een stiekeme link naar de (of is het het?) blog van Yasmine.
Laten we eerlijk zijn, Yasmine, je kan niet bloggen. Echt niet. Maar daar gaat verandering in komen. Ik ben namelijk zo extreem attent geweest om de zware taak op mij te nemen en het haar te leren. Ik weet niet of het überhaupt mogelijk is om te leren bloggen. En ik weet ook niet of het wel zo verstandig is om het van mij te leren... Maar dat maakt niet uit bitch (KIJK DE VOICE OVERS VAN LOTR), want volgens Oris Ïvereem valt elke vaardigheid te leren door er veel mee te oefenen of het alleen maar te observeren.
Goed, terug naar het eigenlijke onderwerp, Yasmini (nee, dat is geen vertyping).
Yasmine krijgt van mij telkens onderwerpen of titels om over te bloggen. Nu is het de bedoeling dat men reageert en EERLIJK vertelt wat er van gevonden wordt. Zo proberen we haar allemaal verder te helpen en blablabla, sentimenteel gezeik. Laten we dat even netjes links passeren. (rechts inhalen is bij de wet niet toegestaan)
Goed, ik doe ook mee en blog dus over dezelfde onderwerpen als zij. Ik vind het best als jullie hetzelfde ook doen.
De eerste opdracht was: "Blog met het onderwerp "wat als...". En dan een beetje met fantasie. Dus niet: Als ik later dierenarts word, ben ik gelukkig. Einde".
Het mag ook in het verleden. Sterker nog, dat is eigenlijk de bedoeling. Hoe dan ook, FANTASIE.
Verder wilde ik nog heel veel vertellen. Over mijn nieuwe layout die nog driemiljoen keer gaat veranderen omdat ik artisteer heb en ik er niet tevreden mee ben. En het is gewoon leuk om allerlei layouts in elkaar te flanselen.
Je leest het goed, wilde. Ondertussen heb ik al geen zin meer.
Ajuus.
Odias. (soort van adios)
arrivirdertjsie.
Laten we eerlijk zijn, Yasmine, je kan niet bloggen. Echt niet. Maar daar gaat verandering in komen. Ik ben namelijk zo extreem attent geweest om de zware taak op mij te nemen en het haar te leren. Ik weet niet of het überhaupt mogelijk is om te leren bloggen. En ik weet ook niet of het wel zo verstandig is om het van mij te leren... Maar dat maakt niet uit bitch (KIJK DE VOICE OVERS VAN LOTR), want volgens Oris Ïvereem valt elke vaardigheid te leren door er veel mee te oefenen of het alleen maar te observeren.
Goed, terug naar het eigenlijke onderwerp, Yasmini (nee, dat is geen vertyping).
Yasmine krijgt van mij telkens onderwerpen of titels om over te bloggen. Nu is het de bedoeling dat men reageert en EERLIJK vertelt wat er van gevonden wordt. Zo proberen we haar allemaal verder te helpen en blablabla, sentimenteel gezeik. Laten we dat even netjes links passeren. (rechts inhalen is bij de wet niet toegestaan)
Goed, ik doe ook mee en blog dus over dezelfde onderwerpen als zij. Ik vind het best als jullie hetzelfde ook doen.
De eerste opdracht was: "Blog met het onderwerp "wat als...". En dan een beetje met fantasie. Dus niet: Als ik later dierenarts word, ben ik gelukkig. Einde".
Het mag ook in het verleden. Sterker nog, dat is eigenlijk de bedoeling. Hoe dan ook, FANTASIE.
Verder wilde ik nog heel veel vertellen. Over mijn nieuwe layout die nog driemiljoen keer gaat veranderen omdat ik artisteer heb en ik er niet tevreden mee ben. En het is gewoon leuk om allerlei layouts in elkaar te flanselen.
Je leest het goed, wilde. Ondertussen heb ik al geen zin meer.
Ajuus.
Odias. (soort van adios)
arrivirdertjsie.
zondag 5 juni 2011
Kloten met paint.net
Dat ene vage programma'tje dat we aan het begin van dit jaar MOESTEN downloaden van madam "je hebt dan wel vier lessen gemist en daardoor je doosje niet helemaal af, maar dat is geen excuus je hebt een één".
Oh, heb ik dat zojuist echt getypt? Wat naar van mij. Dat moet ik echt niet doen. Heel stout van mij.
Hoe dan ook, mevrouw Riezenbosch (als je haar met rotte eieren wilt bekogelen heb ik overigens haar adres wel) stond erop dat wij allemaal gezellig illegaal (denk ik) het programma Paint.NET gingen downloaden.
Want dat zou je dit jaar steeds meer moeten gebruiken. Niet dus, we moesten één keer iets inleveren. Een oefening om te leren hoe je ermee om moest gaan.
Na tig maanden was ik haast vergeten dat ik dat programma überhaupt had.
Totdat ik op mijn bureaublad keek en daar de snelkoppeling zag staan. Ik open het en begin wat willekeurige afbeeldingen te bewerken.
Met deze twee foto's van weheartit begon het.
Tenslotte nog even wat met de helderheid prutsen en zie hier het resultaat. Een vage afbeelding van twee in elkaar gedraaide uilen.
Oh, heb ik dat zojuist echt getypt? Wat naar van mij. Dat moet ik echt niet doen. Heel stout van mij.
Hoe dan ook, mevrouw Riezenbosch (als je haar met rotte eieren wilt bekogelen heb ik overigens haar adres wel) stond erop dat wij allemaal gezellig illegaal (denk ik) het programma Paint.NET gingen downloaden.
Want dat zou je dit jaar steeds meer moeten gebruiken. Niet dus, we moesten één keer iets inleveren. Een oefening om te leren hoe je ermee om moest gaan.
Na tig maanden was ik haast vergeten dat ik dat programma überhaupt had.
Totdat ik op mijn bureaublad keek en daar de snelkoppeling zag staan. Ik open het en begin wat willekeurige afbeeldingen te bewerken.
Met deze twee foto's van weheartit begon het.
Vervolgens (na de kleuren van die eerste iets bewerkt te hebben) plakte ik ze op elkaar. Daarna maakte ik een spiraalvormig geval bij de staart van die ene.
Niet lang daarna bleek er één of andere functie te zijn waardoor dat hieronder gebeurt.
Tenslotte nog even wat met de helderheid prutsen en zie hier het resultaat. Een vage afbeelding van twee in elkaar gedraaide uilen.
En daarom ben ik zo dankbaar dat Vera goed kan photoshoppen. Dan mag zij voor de mooie afbeeldingen zorgen. Ik bedoel, heb je haar header gezien. La awesome.
zaterdag 4 juni 2011
Winactie van Anne.
Anne (de enige modeblog die ik volg) heeft een superleuke winactie. Je kunt namelijk een superhandig snoeroprollerwolkje winnen. Dat is heel handig voor bijvoorbeeld je iPod.
Verder zou ik met alle liefde en plezier verder typen, maar mijn laptop doet niet wat ik wil. Ik ga hem even opnieuw opstarten.
Ajuus.
Verder zou ik met alle liefde en plezier verder typen, maar mijn laptop doet niet wat ik wil. Ik ga hem even opnieuw opstarten.
Ajuus.
Abonneren op:
Posts (Atom)
