Lazy Love and Loserness

Er wordt aan gewerkt, echt waar.

Tot zover mijn ogen. Ik ga weer beginnen met bloggen en reageren en volgen en dat soort dingen. Terwijl ik enorm druk bezig was met het verwaarlozen van mijn blog, is mijn beugel eruit gegaan. En ik ben op vakantie geweest. Maar meer informatie volgt later, ik ben pas gisteren terug gekomen en ik moet mijn tas uit gaan pakken.

Deze blog.
Mijn inspiratie.
Mijn kat.

Yeah. Dat is mijn eerste reactie als ik me bedenk dat ik vandaag het laatste proefwerk van dit schooljaar gehad heb. Helaas zal ik me niet veel later herinneren dat ik morgen een ijktoets Ak, een proefvertaling Latijn en een so wiskunde heb. En op dat "jippie"-laatste proefwerk, haalde ik een drie.

Vandaag kregen we een briefje terug met daarop een tekst uit mijn vroegere obsessieperiode. Toen het nog W hier en W daar was. Het was de bedoeling dat we in één minuut al onze gedachten opschreven.

"Waah, ik weet nu al niet meer waar ik over moet schrijven.oh ja, ik haat interpunctie, dus ik ga geen punten gebruiken als je denkt gebruik je toch ook geen punten oh, ik weet al iets: IGEN NEM LÉHET MINDENT AZ ELETBEN, MI?!? Wiieehh, W!!! uitroeptekens mogen trouwens wel ik krijg kramp ik mijn hand man, Argh dit moet allemaal in 1. min."

Stel ik zou nu in één minuut al mijn gedachten opschrijven, dan zou dat eerder zo zijn:

"Het is nu 20:46. God, G-J is sexy dude, niet normaal meer hoor. Je moet nooit met een boers accent zeggen dat het hebben van acht neuzen je erg onhandig lijkt, omdat je dan nooit weet welke je moet snuiten, in het bijzijn van een aantal kuise meisjes met tieten tot ver boven hun kin, want dan kijken ze je heel raar aan. Minuut is al voorbij, maar eigenlijk wilde ik nog zeggen dat, ehm, hai. Yeah, ik heb een acht op mijn proefwerk wiskunde. Wie twijfelt er nu aan mijn wiskundige capaciteiten, hè mr. Pijper..."

Dat waren heel stiekem twee minuten. Ik ben heel braaf Latijn aan het leren en ondertussen Alicia Keys aan het luisteren. Geweldige combinatie, die proefvertaling wordt dus niets.

Het is weer tijd voor wijze levenslessen van Marjolein. Gepresenteerd door de tzatziki professor.

-Dans nooit met je ogen dicht door de badkamer als je je niet wil bezeren.
-Als je tzatziki op je benen smeert, worden ze heerlijk zacht.
-Als je met een exbiologiestudentenclubje gaat zeilen, ga dan in verband met bevallingsverhalen nooit in de "vrouwenboot" zitten.
-Hoe graag je het ook wilt, je kunt niet door een spiegel heenlopen.
-Omvallen doet pijn. Vooral in de douche.
-Als je willekeurig "SEKS" in de stad roept, kijkt men je vreemd aan.
-Ik ben beter in wiskunde dan Carmen. YEAH.
-Kijk nooit naar Richards knieën, ze zijn eng.
-Als je een koekje in je etui stopt, ruik je dat een jaar later nog. Als je hem er tenminste twee maand in laat zitten zonder verpakking.
-Brood dat ruim twee maand in je kluisje heeft gelegen, is niet meer eetbaar, maar wel mooi groen.
-Als je veel reacties op deviantArt wil hebben, moet je een foto maken van een kussen met een hoedje en een bril op, net als deze:

Hebben jullie ook wel eens van die "waarom deed ik dat vroeger überhaupt"-momentjes? Ik wel. Heel vaak.
En al met al ben ik nog niet tevreden met mijn layout. Ik ga weer wat nieuws ramm'n.

Adios.

‘In vain I have struggled. It will not do. My feelings will not be repressed. You must allow me to tell you how ardently I admire and love you.’ ~ Mr. Darcy

Ik
Heb
Een
Mr. Darcy
Shirt
Gemaakt
!





Ja, we zijn een tikkeltje Jane Austen obsessed met z'n allen.

De eigenwijze tomtom.

Door: Marjolein Talsma

"Hier links en dan de volgende rechts," sprak Linda, de tomtom.
"Heel zeker, we zijn nu al drie uur onderweg..." zei Koos pardoes.
"Vertrouw je me soms niet meer? Waarom niet?"
"Nee, nee..." suste Koos, "Ik vertrouw je wel, ik vraag me alleen af of je wel de snelste we-"
"JE VERTROUWT ME NIET MEER. Jarenlang heb ik je de juiste weg gewezen. Nooit maakte ik een fout. Je kwam altijd optijd op je afspraken. Echt, Koos, dit valt me van je tegen.".
"Luister, ik vroeg me alleen hardop af of het wel verstandig was om van Assen naar Groningen te rijden via Amsterdam."
"Betwist jij hier mijn topografische kennis? Ik weet meer van de wereld dan jij klein mannetje. En ik dacht nog wel dat wij wat hadden. Maar blijkb-"
"Je dacht wat? Linda, je bent slechts een computer programma. Zeer geavanceerd, dat wel. Maar je bent geen levend voorwerp opzich... Ik kan geen relatie met je hebben. Ookal zou ik nog zo graag willen, het gaat niet."
"..."
"Linda, wat doe je?"vraagt Koos?
"..."
"Linda, je hebt jezelf toch niet uitgeschakeld, hè..."
"..."
"Linda, zeg nu wat. Zo bedoelde ik het niet..."
"..."
"Linda, alstjeblieft, laat me niet alleen...".
"..."
"Toe nou, Linda. Weet je nog dat jij altijd al eens langs water wilde rijden en ik speciaal voor jou langs het Ijsselmeer ben gereden?"
"..."
"Linda, please. Maak het nu niet moeilijker dan het is. Ik geef toe, ik ben verliefd op je. Al heel lang. Ik houd ervan als je zo lekker eigenwijs een landweggetje neemt, in plaats van de snelweg. Ik houd ervan als je 's ochtends zegt hoe lekker ik waarschijnlijk ruik. Dat je het zo jammer vindt dat je geen neus hebt. Ik heb zelfs aan een seksuele relatie met jou gedacht, maar het kan gewoon niet. Linda, toe. Begrijp dat dan..."
"Maar waarom dan niet? Leg me dat eens uit. Waarom kun je tegen mij geen lieve dingetjes zeggen? Ik hoef geen bruiloft. Dat probleem hebben we niet. En ik kan je voelen door mijn touchscreen. Ik praat meer dan de gemiddelde vrouw, waarmee je date. Dus waarom kies je niet voor mij?"
"Linda, laten we er allebei nog maar eens een nachtje over slapen. Morgen gaat het vast beter. Misschien is één van ons tweeën dan wel bij zinnen gekomen..."

Die nacht...

Koos sluipt uit zijn bed, richting zijn auto. Hij loopt voorzichtig langs het randje van het grindpad naar de auto. Daar slaapt Linda. Voorzichtig pakt hij haar op en drukt een tedere kus op haar standbyknopje.
"Vaarwel Linda, ik zal je nooit vergeten. Geen enkele vrouw was zo volmaakt als jij. Ik zal je missen..."

*dramatische muziek*

Koos loopt naar de tafel en legt haar voorzichtig in een kartonnen doos. Op het etiket van de doos schrijft hij: "Karel Snottebel. Antarctica."

In de bijgevoegde brief staat: "Lieve oom, ik denk niet dat u daar veel wegen zult hebben, maar toch wil ik u dit cadeau geven. Veel plezier.
Koos"

Einde.

Yasmine, het is onhaalbaar om eten op te sturen naar andere, armere landen.
Ten eerste, het eten zal zeer spoedig bederven. En "er een beetje zuur overheen flikkeren", zoals jij zei, maakt de smaak en de voedingswaarde er echt niet beter op.
Ten tweede, zelfs al zou het helpen, dan nog was het nutteloos. (snap je de tegenstrijdigheid van de vorige zin?) Je kunt die mensen niet eeuwig van voedsel voorzien, ze moeten het uiteindelijk zelf ook kunnen verbouwen. Ook hierbij is voedsel dus maar een zeer tijdelijke oplossing.

En het klinkt misschien hard, maar het is ook de natuur dat mensen doodgaan. Als je zwak en ziek bent, sterf je. Zo blijven de gezondere en meer aangepaste mensen over. Dat is belangrijk voor de gezonde voortplanting van ons ras.
Kijk bijvoorbeeld naar al die arme doorgefokte raskatten. Mensen betalen honderden euro's voor die beesten. (serieus, ik ken een kat van ruim zevenhonderd euro) Vervolgens mogen ze niet naar buiten, want dan worden ze misschien ziek. Of iemand neemt ze mee. Je moet je handen wassen voordat je ze aait, want ze hebben totaal geen weerstand. Wat heb je dan nog over? Een kat waar je alleen naar mag kijken. Joepie, daar word je blij van zeg.
Maar waarom worden ze ziek? Omdat we al die arme dieren maar boven op elkaar flikkeren, zonder een beetje naar de gezondheid van die arme beestjes te kijken. Dat lijkt me pas een ongelukkig bestaan. Om je mooie vacht maar gedwongen worden tot seks. En vervolgens, als je ene vrouwtje bent, bevalling, na bevalling doorstaan.

Oh, shit, ik ben een beetje afgedwaald, zo te zien. Ik ging namelijk eigenlijk zeggen dat het helemaal niet slecht is als er af en toe eens iemand dood gaat. Tuurlijk, het is extreem rot voor die familie. Maar het is wel de natuur.
Toen vroeg er laatst iemand aan mij: "Dus jij zou het niet erg vinden als bijvoorbeeld je broertje dood ging aan zoiets simpels als een blaasontsteking?"... Natuurlijk zou ik dat erg vinden, maar het hoort erbij. Uiteindelijk gaat iedereen doo-Oh, fuck, nu dwaal ik weer af.

Waar ik eigenlijk op doel, is dat het zinloos is om bij iedereen die zijn appel niet helemaal opeet, of de korstjes van zijn brood laat liggen (maar wie doet dat nu, het korstje is het lekkerste gedeelte van het hele brood) een enorme preek te houden over al die arme kindertjes in Afrika.
Als je het echt zo erg vind, neem dan eens een keer brood mee naar school, eet het op en geef vervolgens het geld dat je normaal gesproken aan al die zakjes M&M's uitgeeft, aan een goed doel. Als je daar nu gelukkiger van wordt.
(Niet dat dat nu veel helpt. Weinig van het gedoneerde geld, komt ook daadwerkelijk bij het doel aan. Het verdwijnt allemaal in de zakken van zakelui, etc...)

Mijn punt, ik heb lekker een beter standpunt dan jij. Nanananana. Lekker puh.

Sorry, eigenlijk wilde ik gewoon zeggen dat je (alweer) ongelijk had. Maar je wilde weer eens niet luisteren. Je moest meteen weer door de argumenten van je "tegenstanders" heenschreeuwen omdat je weigerde te luisteren. Als wij onze aandacht vervolgens verliezen, ga je weer negatieve posts schrijven waarbij niemand überhaupt zin heeft om het te lezen. Met dank aan de vele negatieve reacties, verwijder je het maar.

Goed, hierbij hoop ik dat ik mijn punt duidelijk gemaakt heb. Kaas is lekkerder dan bloemkool.

Einde.

Ik ben weer terug van vakantie. Even snel wat foto's, uitgebreid verslag komt nog. Eerst moet ik wiskunde leren.